بازخورد

ورم اقتصادی چرا آن هم در سالی که به قول رییس جمهور محترم سال تحول اقتصادی است .حالا اگر ورم از۱ درصدبود ۲ درصد بود اصلا ۱۰ درصد بود میشد تحمل کرد آخه کدوم جامعه بشری آدم بیزادی میتونه ورم ۲۴ درصدی رو تحمل کنه اون هم تو ماه فروردین .

از قدیم به ما گفتن سالی که نکوست از بهارش پیداست .

با اینکه اصلا دوست ندارم مطلب اقتصادی بنویسم و بدین صورت کلاس خودم به شدت پائین بیارم ولی اتفاق دیروز باعث شد بی خیال هرگونه کلاس بشم و برای جذب کالری برای حرکت انگشتام لب به اعتراض باز کنم اونم وقتی بود که به بقالی محل برای خرید برنج رفتم و چیزی گیرم نیومد حالا به تنها عیاشی زندگانیم که همانا خوردن برنج و خورشت بود هم نمی تونم بپردازم والا ....

به هر حال اگر سخن ریاست محترم جمهوری در مورد تحول بزرگ اقتصادی از آب در نیامد حداقل توفیقی شد که بعد از مدت ها یکی از سخنان گهر بار مقام معظم رهبری که همون اعلام سال ۸۷ به عنوان سال نو آوری و شکوفائی بود درست از آب در بیاد.

چون فکر می کنم این تورم ۲۴ درصدی اگر در نوع خودش رکورد نباشه میتونه به نحوی نوآوری به حساب بیاد .

شاید بارها شنیده اید راهیان نور شاید هم رفته اید با انگیزه های مختلف یکی برای انکه با دوستانش باشد یکی برای دوری از هیاهوی شهر یکی دیگر بخاطر...

آری هیاهوی شهر شاید کمتر پیش بیاید که فرشتان خاک باشد و سقفتان آسمان کبود شاید کمتر پیش بیاید که شب در کنار دوستانتان بر روی زمین بدون رختخواب بخوابید و نصفه های شب بلندشوید و پتوی خود را روی دوستتان بیندازید این شایدها ذره ناچیزی ازباید های یاران جبهه است آنها که حماسه ساختند و رفتند و ما ماندیم و راهیان نور .

راست میگویند که گذشته ها گذشته است و تکرار تاریخ ( هرچند که برگی زرینی در تاریخمان باشد ) اشتباست.جبهه حال و آینده کجاست ؟تکلیف دوره دفاع که مشخص است حال کجا ایستاده ایم ومی خواهیم به کجا برویم؟چقدر راهیان نوریم چقدر راهیان تاریکی ؟

کوله بار سوالهایمان را کجا بر زمین گذاریم ؟کجا به شانه های خسته مان استراحت دهیم شما بگوئید کجا ؟ چرا فرهنگمان اینقدر لاغر شده چرا دوستش نداریم اشتباه کجا بود ؟آیا جوان دهه ۸۰  مثل جوان دهه ۶۰ ظاهر می شود ؟اصلا جبهه ای وجود دارد که ظاهر شود؟

یعنی دشمن باهوشمان باز هم در جبهه های فیزیکی و با نیروی نظامی ظاهر خواهد شد؟

ما که گمان نمی کنیم

ولی برای تمام سوالهایمان دنبال جوابیم

 

وقتي سرما مي خوريد چكار ميكنيد؟اگر عاقل باشيد بيماري خود را دست كم

نميگيريد و حتما به پزشك مراجعه مي كنيد و از او ميخواهيد كه براي شما آنتي

 

 

بيوتيك تجويز كند تا بيماري مدت ها به سراغ شما نيايدما اگر سهل انگار باشيد يا

خداي نكرده از فقر رنج ببريد با خوردن مسكني ساده به درد خود

 البته به صورتي مقطعي و زودگذر پايان ميدهيد. 

 

در سالهاي اخير شاهد رشد روزافزون حضور دختران در كنكور و درصدبالاي قبولي آنان در دانشگاهها بوده

 ايم در دهه شصت و اوايل هفتاد شاهد روندي كاملا بالعكس بوديم كه باعث ميشد بيشتر امكانات

دانشگاهي بويژه امكانات خوابگاهي در اختيار پسران قرار بگيرد همين مسئله امروز مشكل آفرين شده و 

 باعث طرح راهكار جديدي بنام سهميه بندي جنسيتي شده است.ميگويند خوابگاه كم است و معضلات

 اجتماعي در كمين دختران.ميگويند نمره هاي پسران در رشته هاي پزشكي پائين است اين دليل آخر را

 نشاط عذر بدتر از گناه نامگذاري ميكند.

مشكل اسكان يا استعداد؟

مشكل اجتماعي است يا علمي؟

اگر خويشتن را فريب ندهيم متوجه ميشويم كه مشكل همان كمبود خوابگاه است.

بهتر نيست صورت مسئله را پاك نكنيم ؟بهتر نيست استعداد دخترانمان را دفن نكنيم كه گناهش صدها

مرتبه بالاتر از زنده به گور ساختن آنهاست؟

بهتر نيست يكبار هم كه شده آنتي بيوتيك تجويز كنيم نه مسكن و با تامين بودجه (بجاي پرداخت سهام

 عدالت=افزايش نقدينگي=تورم) براي دختران سرزمينمان سرپناه بسازيم؟